CURSUS
VIII: DE DODENCULTUS IN HET OUDE EGYPTE
Mummies
zijn net zo kenmerkend voor de oud-Egyptische beschaving als de sfinx
en de piramides van Gizeh. Van alles wat de oude Egyptenaren ons nalieten,
prikkelen de mummies onze fantasie misschien wel het meest. Naast
Dracula, Frankenstein en de weerwolf werd de mummie dan ook een graag
geziene gast in stripverhalen en horrorfilms uit Hollywood.
Vroeger
werden de mummies vanwege hun griezelige aanblik wel op jaarmarkten
en in rariteitenkabinetten aan het publiek getoond. Ook kwam het voor
dat de elite zich thuis vermaakte met het ‘uitpakken’
van Egyptische mummies, terwijl anderen zich bezighielden met de verkoop
van mummiehoofden of gemalen mummie, dat populair was als grondstof
bij het vervaardigen van medicijnen. Inmiddels is het mummieonderzoek
binnen de wetenschap van de egyptologie heel belangrijk geworden en
maken verschillende methoden en technieken dat er steeds meer over
de oude Egyptenaren aan het licht komt.
In de
cursus ‘De dodencultus in het oude Egypte’ wordt ingegaan
op het geloof van de oude Egyptenaren in het hiernamaals en de verzorging
van hun doden. Zo komen onder andere de mummificatietechnieken van
de oude Egyptenaren aan bod en wordt aandacht besteed aan de rituelen
van de Egyptische begrafeniscultus, de grafgoederen, de verschillende
soorten mummiekisten en sarcofagen, en de piramide-, sarcofaag- en
dodenboekteksten. Bovendien passeren de verschillende typen graven
de revue, zoals de mastaba’s van de edellieden, de piramides
en natuurlijk de rotsgraven in het beroemde Dal der Koningen.