Onderzoek in Egypte
Sikait
SMARAGDEN UIT SIKAITIntroductie
Al in de Faraonische periode organiseerden farao’s als Sesostris I (1971-1926 voor Christus) en Seti I (1306-1290 voor Christus) verscheidene expedities naar de bergachtige streek in de Egyptische oostelijke woestijn om delfstoffen als goud, grijze graniet en rode porfier te winnen.
De wegen in het oostelijke woestijngebied waren echter moeilijk begaanbaar en de reizende steenhouwers klaagden over de lengte van de tocht en het gebrek aan water: “Hoe pijnlijk is een weg die geen water heeft! Wat moeten de reizigers doen om het verdrogen van hun kelen te verlichten? Wat lest hun dorst, het thuisland ver weg en de woestijn uitgestrekt? Wee de man die verdorst in de woestenij!”Ook de omstandigheden waaronder de mijnen geëxploiteerd werden, waren verre van menselijk. Zo trotseerden de mijnwerkers talloze gevaren, van ingestorte mijngangen tot het vrijkomen van mijngassen: “Wanneer de mijnschachten diep gelegen zijn, stijgen dampen van zwavel of aluin naar de gravers op en doden hen. Een test om dit gevaar te onderkennen, is of een brandende lamp dooft, wanneer die in de schacht wordt neergelaten. Wanneer dat het geval is, worden luchtschachten ter weerszijde van de mijnschacht gegraven om de dampen af te voeren.”
De
plattegrond van Sikait, met de huizen op de rotshellingen van de wadi.
(base plan surveyed by B.C.Foster. and J.-L.Rivard)
Als na de Ptolemaeïsche overheersing de Romeinen in 30 voor Christus in Egypte aan de macht komen, tonen de nieuwe heersers grote belangstelling voor de minerale rijkdommen van het land. Verkenners werden de oostelijke woestijn ingestuurd op zoek naar nieuwe mijnen en nog onontdekte bodemschatten, terwijl op andere plaatsen de exploitatie van de mijnen nieuw leven werd ingeblazen.
Zo waren de Romeinen onder andere geïnteresseerd in het gebied rondom Wadi Sikait, waar de bergwanden smaragd leverden. Om de winning van deze groene en zeer kostbare edelsteen mogelijk te maken, groeven de Romeinen in de rotswanden van de wadi diepe mijngangen, terwijl er bij de toegang tot het gebied een stad verrees, Sikait, waarvan de huizen tegen de berghellingen werden gebouwd en de tempels in de rotsen werden uitgehouwen.
Ligging van Sikait
Sikait, de site van het antieke Senskis/Senskete, ligt ten noordwesten van de Grieks-Romeinse havenstad Berenike en direct ten zuidwesten van het huidige Marsa Alam. Het gebied rondom Sikait stond in de oudheid bekend als Mons Smaragdus. De oude mijnstad ligt ongeveer vijfenveertig kilometer landinwaarts vanaf de kust van de Rode Zee en is verbonden met het systeem van wegen dat Berenike met de Nijl verbindt. Sikait is ver afgelegen van de bewoonde wereld, maar kan worden bereikt via een zijtak van Wadi Gemal, die haar naam dankt aan de vele kamelen die er rondlopen. Langs de route bevinden zich onder andere verschillende ‘cairns’ die oude wegen markeren, maar ook enkele graven en sporadische gebouwen.Zie voor meer informatie over Sikait op egypt-archaeology ook:
alle
foto's en afbeeldingen
Copyright © Hendrikje Nouwens