Lezingen

Deir el-Medina

LEZING XV: HET ARBEIDERSDORP DEIR EL-MEDINA

Het dorp Deir el-Medina werd meer dan 3000 jaar geleden gesticht op de westoever van de Nijl bij Thebe. In het ommuurde dorp, dat aan de rand van de woestijn lag, woonden de arbeiders (met hun gezinnen) die, gedurende het Nieuwe Rijk (1550-1070 voor Christus), de rotsgraven van de farao’s en hun familieleden in het Dal der Koningen en Koninginnen uithakten en decoreerden. Het dagelijkse leven in de gemeenschap van de werklieden kan grotendeels worden gereconstrueerd dankzij de vele archeologische vondsten die in de loop der tijd in het dorp zijn gedaan. Zo werden er bij de opgravingswerkzaamheden vele huizen, graven en votiefkapellen blootgelegd en kwamen er bijvoorbeeld duizenden gebruiksvoorwerpen en religieuze objecten uit de grond. Tot de nalatenschap van de arbeiders behoort echter ook een groot aantal geschreven documenten. De meeste van deze verslagen zijn in het hiëratische schrift geschreven, soms op papyrus, maar meestal op gebroken stukken aardewerk of kalksteen, die ostraca genoemd worden. De schriftelijke bronnen variëren van officiële rapporten tot kladnotities, van gedichten tot magische spreuken en van brieven tot korte memo’s.

In deze lezing maakt u kennis met de steenhouwers, schilders, voormannen en schrijvers uit Deir el-Medina, maar ook met hun vrouwen en kinderen. Getracht zal worden om aan de hand van het bovengenoemde bronnenmateriaal niet alleen de geschiedenis van het dorp te reconstrueren, maar om ook de bewoners van het dorp ‘tot leven te wekken’.

alle foto's en afbeeldingen
Copyright © Hendrikje Nouwens