Lezingen

Dodencultus in het Oude Egypte

LEZING XIV: DODENCULTUS IN HET OUDE EGYPTE

Mummies zijn net zo kenmerkend voor de oud-Egyptische beschaving als de sfinx en de piramides van Gizeh. Van alles wat de oude Egyptenaren ons nalieten, prikkelen de mummies onze fantasie misschien wel het meest. Naast Dracula, Frankenstein en de weerwolf werd de mummie dan ook een graag geziene gast in stripverhalen en horrorfilms uit Hollywood.

Vroeger werden de mummies vanwege hun griezelige aanblik wel op jaarmarkten en in rariteitenkabinetten aan het publiek getoond. Ook kwam het voor dat de elite zich thuis vermaakte met het ‘uitpakken’ van Egyptische mummies, terwijl anderen zich bezighielden met de verkoop van mummiehoofden of gemalen mummie, dat populair was als grondstof bij het vervaardigen van medicijnen. Inmiddels is het mummieonderzoek binnen de wetenschap van de egyptologie heel belangrijk geworden en maken verschillende methoden en technieken dat er steeds meer over de oude Egyptenaren aan het licht komt.

In de lezing ‘De dodencultus van het oude Egypte’ wordt ingegaan op het geloof van de oude Egyptenaren in het hiernamaals en de verzorging van hun doden. Zo komen onder andere de mummificatietechnieken van de oude Egyptenaren aan bod en wordt aandacht besteed aan de rituelen van de Egyptische begrafeniscultus. Bovendien passeren de verschillende typen graven de revue, zoals de mastaba’s van de edellieden, de piramides en natuurlijk de rotsgraven in het beroemde Dal der Koningen.

alle foto's en afbeeldingen
Copyright © Hendrikje Nouwens